Erysiphe syringae Schweinitz, 1834

Fungi, Erysiphaceae

op Oleaceae

on Oleacea

gal: mycelium beiderzijdig, blijvend, in dichte witte plekken. Conidia solitair, elliptisch, zonder fibrosine-lichaampjes. Cleistothecia, slechts zelden gevormd, met 3-8 asci die 5-7 sporen bevatten. Aanhangsels 3-16, equatoriaal, 1 - 2 x de diameter; ze zijn stijf, geheel of grotendeels hyalien, met maximaal 2, basale, septen. Aan hun uiteinde zijn ze enige malen drie-dimensionaal dichotoom vertakt.

gall: mycelium amphigenous, persistent, in dense white spots. Conidia solitary, elliptic, without fibrosin bodies. Cleistothecia, only rarely formed, with 3-8 asci, containing 5-7 spores. Appendages 3-16, equatorial, 1-2 x the diameter; they are stiff, entirely or largely hyaline, with maximally 2, basal septa. At their end they are several times dichotomously branched in three dimensions.

waardplanten: Oleaceae, oligofaag

hostplants: Oleaceae, oligophagous

Chionanthus virginicus; Fraxinus ornus; Ligustrum ovalifolium, vulgare; Syringa x chinensis, vulgaris.

synoniemen: Microsphaera syringae (Schweinitz) Magnus, 1898.

synonyms: Microsphaera syringae (Schweinitz) Magnus, 1898.

opmerkingen: Erysiphe syringae is een van oorsprong Noordamerikaanse soort, die zich in de 19e en 20e eeuw in Europa heeft gevestigd. Anders dan in Noord-Amerika worden cleistothecia slechts zelden gevormd. In 1990 is in Europa een tweede, sterk erop gelijkende soort verschenen vanuit Azië, syringae-japonicae. Volgens Braun & Cook heeft deze in Europe syringae vrijwel volledig verdrongen. Daar staat een uitspraak van Takamatsu ea tegenover, die schrijven dat beide soorten samen voorkomen, en zelfs zonder enige zichtbaar teken van competitie op hetzelfde seringenblad kunnen voorkomen.

Over de verschillen met E. syringae-japonicae zie aldar.

notes: Erysiphe syringae originally is a North-American species, that settled in Europe in the 19th and 20th century. Contrary to the North American population, in Europe cleistothecia are only rarely formed. In 1990 another, closely similar species, syringae-japonicae appeared in Europe from Asia. Braun & Cook state that this second species has almost completely replaced syringae. This stands in sharp contrast with the conclusion by Takamatsu ao that both species co-occur in Europe, and even can occur on the same lilac leaf without any apparent sign of competition.

See under E. syringae-japonicae for the morpholical differences between both species.

literatuur:

references:

Beenken & Senn-Irlet (2016a), Braun (1995a), Braun & Cook (2012a), Czerniawska, Madej, Adamska, Blaszkowski & Tadych (2000a), Henricot (2009a), Klenke & Scholler (2014a), Mułenko, Piątek, Wołczańska, Kozłowska & Ruszkiewicz-Michalska (2010a), Negrean & Anastasiu (2006a), Ruszkiewicz-Michalska (2006a), Sucharzewska, Dynowska, Kubiak, Ejdys & Biedunkiewicz (2012b), Takamatsu, Shiroya & Seko (2016a), Talgø, Sundheim, Gjærum, Herrero, Suthaparan, Toppe & Stensvand (2010a), Wołczańska & Mułenko (2002a).

06/01/2017