Puccinia distincta McAlpine, 1896

Fungi, Basidiomycota. Pucciniomycetes, Pucciniales, Pucciniaceae

op Bellis

on Bellis

Bellis perennis, Engeland, Vice County: Berks, VC22: bovenzijde van een blad; © Malcolm Storey, BioImages: aecia en telia

Puccinia distincta: aecia and telia on Bellis perennis

Bellis perennis, Engeland, Vice County: Berks, VC22: upperside of leaf; © Malcolm Storey, BioImages: aecia and telia

ander blad, onderzijde

Puccinia distincta: aecia and telia on Bellis perennis

another leaf, underside

gal: Geen waardwisseling; (in de natuur) geen spermogonia, geen uredinia.

gall: No host plant alternation; (in nature) no spermogonia; no uredinia.

waardplanten: Asteraceae, monofaag

hostplants: Asteraceae, monophagous

Bellis perennis.

synoniemen: De soort is nauw verwant met P. lagenophorae en P. obscura, maar wordt door de meeste auteurs toch als een autonome soort beschouwd (Termorshuizen & Swertz, 2011a; Weber, Webster & Engel, 2003a); niet echter door Mułenko e.a. em Klenke & Scholler.

synonyms: The species is closely related with P. lagenophorae and P. obscura, but considered by most authors an autonomous species (Termorshuizen & Swertz, 2011a; Weber, Webster & Engel, 2003a); not, however, by Mułenko ao and Klenke & Scholler.

opmerkingen: De soort is ruim een eeuw bekend uit Australië en Nieuw, en daar waarschijnlijk ontstaan uit een andere roest, mogelijk P. obscura door over te stappen op vanuit Europa geïmporteerde madeliefjes. De roest verscheen in 1996 in Engeland en heeft zich nadien over Europa verspreid. Aangetaste bladeren zijn bleek en staan meer recht omhoog. De infectie verspreidt zich middels de aeciosporen; de teliosporen die worden gevormd spelen geen rol.

notes: The species is known for over a century from Australia and New Zealand. It probably evolved there from another rust, perhaps P. obscura, by migrating to daisies that had been introduced from Europe. The rust appeared in Britain in 1996 and has dispersed since then all over Europe. Infected leaves are pale and stand more erect. The infection is distributed by the aeciospores; teliospores are formed but do not play a role.

literatuur:

references:

Alaei, De Backer, Nuytinck, Maes, Höfte & Heungens (2009a), Beenken & Senn-Irlet (2016a), Ecott (2012a), Henderson (2000a, 2004a), Jurc & Weber (2000a), Klenke & Scholler (2015a), Mułenko, Piątek, Wołczańska, Kozłowska & Ruszkiewicz-Michalska (2010a), Redfern & Shirley (2011a), Roskam (2009a), Termorshuizen & Swertz (2011a), Weber & Webster (2001a), Weber, Webster & Engel (2003a).

11/12/2016