Traditoneel worden roest- en brandschimmels (Ustilaginomycotina en Pucciniomycotina) als galvormers beschouwd, althans in zoverre ze opvallende misvormingen van plantendelen veroorzaken. Door deze beperking ontstaat een willekeurige tweedeling van van de roesten, die geen recht doet aan hun biologische betekenis. Nog willekeuriger is de toelating van een klein deel van de echte en valse meeldauwen (Erysiphales en Oomycetes).

De grote groep van aantastingen die het best kan worden aangeduid als bladvlekken is nooit opgenomen in de gallen-literatuur, hoewel ze uitstekend binnen de ruime definitie van gallen vallen die meestal wordt gehanteerd. Mogelijk speelden praktische obstakels een rol bij hun uitsluiting van deze soortenrijke groep: nog steeds is er relatief weinig toegankelijke en samenvattende literatuur voor beschikbaar. Hoewel volledigheid een illusie is, wordt in deze site geprobeerd om ook deze schimmels aan bod te laten komen.

pub 1.viii.2017 ยท mod 5.viii.2017