Pegomya betae (Curtis, 1847)

Diptera, Anthomyiidae

Beta vulgaris, Hongarije, Kimle © László Érsek

Pegomya betae: mine on Beta vulgaris

Beta vulgaris, Hungary, Kimle © László Érsek

geopende mijn

Pegomya betae: opened mine

opened mine

larven

Pegomya betae: larvae

larvae

Atriplex cf. prostrata, Schotland, Orkney @ Derek Mayes

Pegomya betae

Atriplex cf. prostrata, Scotland, Orkney @ Derek Mayes

larve

Pegomya betae

larva

puparium (laat stadium)

Pegomya betae

puparium (late stge)

mijn Blaasmijnen die meestal het hele blad bestrijken, veelal met verscheidene larven. Veel, vaak half vervloeide, zwartgroene frass. Larven poot- en koploze maden. Bij het begin van de mijn een onderzijdig groepje van ca. 5 lege, ovale eischaaltjes met de lange zijden tegen elkaar. De larven kunnen echter de mijn verlaten en elders herbeginnen, zodat mijnen zonder eischaaltjes veel voorkomen. Verpoping buiten de mijn. De larven mineren niet in de stengel van de plant, en mijnen zijn ook niet geheel voldiep (cf. Delia soorten).

mine Blotch mines, generally occupying an entire leaf, usually containing several larvae. Much, half deliquescent, green frass. Larvae are head- and feet-less maggots. At the beginning of the mine a lower-surface group of about 5 empty oval egg shells close together, their long sides parallel. However, the larvae can leave a mine and restart elsewhere, therefore mines may occur without egg shells. Pupation external. The larvae do not penetrate into the petiole or stem, and the mines are not completely full depth (cf. Delina species).

waardplanten: Amaranthaceae, oligofaag

hostplants: Amaranthaceae, oligophagous

Atriplex patula; Beta vulgaris & subsp. maritima; Chenopodium, album, bonus-henricus, hybridum; Spinacia oleracea.

BENELUX

BE niet waargenomen (Fauna Europaea, 2008).

NE waargenomen (Beuk, Prijs & de Jong, 2002a).

LUX niet waargenomen (Fauna Europaea, 2008).

BENELUX

BE not recorded (Fauna Europaea, 2008).

NE recorded (Beuk, Prijs & de Jong, 2002a).

LUX not recorded (Fauna Europaea, 2008).

verspreiding binnen Europa Van Scandinavië en noordelijk Rusland tot Duitsland en Hongarijë, en van Engeland tot Polen (Fauna Europaea, 2008).

distribution within Europe From Scandinavia and northern Russia tot Germany and Hungary, and from the UK to Poland (Fauna Europaea, 2008).

ei De eischaal heeft een netwerk van richeltjes, die een strak verloop hebben en tamelijk fijn zijn (d'Aguilar & Missonier, 1957a, 1962a).

egg The egg shell has a pattern of rathern fine ridges that run straightly (d'Aguilar & Missonier, 1957a, 1962a).

larve De mandibels hebben een aantal tanden van varierende grootte; de hoek tussen de laatste en de voorlaatste tand is bijna recht, niet scherp als bij P. hyoscyami (d'Aguilar & Missonier, 1957a, 1962a). Dušek (1970a) schrijft daarentegen dat hij in ei, larve of puparium geen verschillen kon vonden met hyoscyami.

larva The mandibles have a number of teeth, of varying size; the angle between the termainal and the penultimate teeth is almost straight, not sharp as in P. hyoscyami (d'Aguilar & Missonier, 1957a, 1962a). However, Dušek (1970a) writes that he was unable to find a difference, either in egg, larva, or puparium, with hyoscyami.

synoniemen Pegomya hyoscyami var. betae; P. vicina Lintner, 1883. Ook Pegomya betae atriplicis in de zin van Hering (1957a) en andere auteurs is wel zeker een synoniem van betae. De typen van P. atriplicis Goureau, 1851, en P. atriplicia (Robineau-Desvoidy, 1851), beide gekweekt uit hetzelfde materiaal van Atriplex hortensis zijn verloren gegaan en interpretatie is niet mogelijk (Michelsen, 1980a).

synonyms Pegomya hyoscyami var. betae; P. vicina Lintner, 1883. Also Pegomya betae atriplicis in the interpretation by Hering and other authors is doubtless a synonym of betae. The types of P. atriplicis Goureau, 1851, and P. atriplicia (Robineau-Desvoidy, 1851), both reared from the same material of Atriplex hortensis are lost and interpretation is not possible (Michelsen, 1980a).

opmerkingen Over de systematiek van de Pegomya's op Amaranthaceae en Solanaceae heeft grote verwarring bestaan. Die is grotendeels opgehelderd door de revisie van Michelsen (1980a), maar opgaven uit de oudere literatuur zijn in het algemeen niet betrouwbaar.

Hoewel de Fauna Europaea aangeeft dat de soort in Duitsland voor zou komen, wordt bij niet genoemd in de checklist van Duitse anthomyiiden door Teschner (1999a).

notes Much confusion has existed about the Pegomya species on Amaranthaceae and Solanaceae. Much of it has been cleared by the revision by Michelsen (1980a), but records from the older literature should be regarded with caution.

Although ths Fauna Europaea (2008) indicates that the species occurs in Germany, it is not mentioned in the checklist of German anthomyiids by Teschner (1999a).

literatuur

references

d'Aguilar & Missonier (1957a, 1962a), Ahr (1966a), Amsel & Hering (1933a, Beiger (1960a), Beuk, Prijs & de Jong (2002a), Buhr (1933a), Chandler (1998a), Darvas, Skuhravá & Andersen (2000a), Drăghia (1968a, 1972a), Dušek (1970a), Hering (1936b, 1957a, 1960a), Maček (1999a), de Meijere (1939a), Michelsen (1980a), Miles (1953a), Ostrauskas, Pakalniškis & Taluntyte (2003a), Robbins (1991a), Skala & Zavřel (1945a), Skuhravy ao (1967a), Sønderup (1949a), Starý (1930a), Suwa (1970a), Ureche (2010a).

26/01/2017