genus Kessleria

Lepidoptera, Yponomeutidae

algemeen de soorten van dit geslacht vormen een soortenzwerm in de hoge Alpen (mogelijk ook in andere gebergten buiten Europa, maar daar is weinig over bekend). De soorten zijn sterk gelijkend; vaak hebben de wijfjes gereduceerde vleugels en kunnen zeer slecht vliegen. In het algemeen leven de soorten in sterk geïsoleerde, hoog-gelegen gebiedjes waarvan aanwijzingen bestaan dat deze tijdens de IJstijden ijsvrij geweest zijn. In isolatie, nog versterkt door her zwakke vliegvermogen van de wijfjes, zouden populaties zich hier tot aparte soorten hebben ontwikkeld.

Voorzover bekend leven bijna alle soorten op Saxifraga; enkele leven op Parnassia. De larven leven korte tijd als mineerder of stengelboorder; daarna leven ze vrij in een kluwen bijeengesponnen bladeren of in een spinselbuis. Soorten die leven op planten met relatief grote en brede bladeren beginnen als mineerder, als ze leven op planten met klein, schub- of naaldvormige bladeren beginnen ze als boorder. Van veel, hier niet besproken, soorten is de biologie nog onbekend.

general this genus consists of a species swarm in the high Alps (possibly also in other mountain ranges outside of Europe, but that is not yet fully known.) The species are extremely similar; in many species the females have reduced wings and are hardly capable of flying. Most species live in highly isolated, small areas that are assumed to have been free of ice during the Pleistocene. In isolation, exacerbated by low dispersal potential of the females, populations would have evolved here into separate species.

As far as known, almost all species live on Saxifraga; a few live on Parnassia. Young larvae for a while live endophytically; older ones live among leaves that are spun together, or in a silken tube. Generally, species feeding on relatively large and broad-leaved plants start as miners, those on plants with narrow or scale-like leaves begin as stem borers. The biology of many species is not yet known; they are not discussed in this site.

literatuur

references

Huemer & Mutanen (2015a), Huemer & Tarmann (1991a)..

09/04/2017