Pegomya hyoscyami (Panzer, 1809)

bilzenkruidvlieg

Pegomya hyoscyami mines

Beta vulgaris, Engeland, Fleet; © Rob Edmunds

Pegomya hyoscyami mines

detail

Pegomya hyoscyami: mine on Atropa belladonna

Atropa belladonna, België, prov. Luxemburg, Bomal-sur-Ourthe © Jean-Yves Baugnée

Pegomya hyoscyami: mine on Atropa belladonna

zelfde mijn, doorvallend licht; in deze, nog jonge, mij vertonen de larve nog sociaal gedrag; in oudere mijnen verspreiden ze zich onahhankelijk


Pegomya hyoscyami mines

Atropa belladonna, Duitsland (Baden-Württemberg), Baden-Weiler

mijn

Blaasmijn die meestal het hele blad bestrijkt, veelal met verscheidene larven. Veel, vaak half vervloeide, zwartgroene frass. Bij het begin van de mijn aan de bladonderzijde een groepje van ca. 5 lege, ovale eischaaltjes met de lange zijden tegen elkaar. De larven kunnen echter de mijn verlaten en elders herbeginnen, zodat mijnen zonder eischaaltjes veel voorkomen. De larven mineren niet in de stengel van de plant, en mijnen zijn ook niet geheel voldiep (cf. Delia-soorten).

waardplanten

Amaranthaceae, Caryophyllaceae, Solanaceae: nauw polyfaag

Amaranthus retroflexus; Atriplex calotheca, glabriuscula, patula, sagittata; Atropa bella-donna; Bassia; Beta trigyna, vulgaris & subsp. maritima; Chenopodium, album, bonus-henricus, foliosum, glaucum, hybridum, murale, opulifolium, quinoa, rubrum, urbicum, vulvaria; Datura metel, quercifolia, stramonium, tatulaf; Dysphania ambrosioides; Hablitzia tamnoides; Hyoscyamus albus, niger; Lipandra polysperma; Lycium afrum, barbarum; Monolepis trifida; Scopolia carniolica; Silene uniflora, vulgaris; Solanum dulcamara, nigrum; Spinacia oleracea.

fenologie

Larven van mei tot october, in 2 generaties (Hering, 1957a).

BENELUX

BE niet met zekerheid waargenomen (Fauna Europaea, 2008).

NE waargenomen (de Meijere, 1939a).

LUX niet waargenomen (Fauna Europaea, 2008).

verspreiding binnen Europa

Waarschijnlijk heel Europa, maar betrouwbare waarnemingen zijn onvoldoende talrijk.

ei

larve

synoniemen

Pegomya chenopodii (Rondani, 1866), P. silenes Hering, 1924.

opmerkingen

Over de systematiek van de Pegomya‘s op Amaranthaceae en Solanaceae heeft grote verwarring bestaan. Die is grotendeels opgehelderd door de revisie van Michelsen (1980a), maar opgaven uit de oudere literatuur zijn in het algemeen niet betrouwbaar.

literatuur

d’Aguilar & Missonier (1957a, 1962a), Ahr (1966a), Amsel & Hering (1931a, 1933a), Beiger (1970a, 1979a), Beuk, Prijs & de Jong (2002a), Bland (1992b, 1994), Buhr (1930a, 1933a, 1941b, 1964a). Darvas, Skuhravá & Andersen (2000a), Drăghia (1967a, 1968a, 1970a, 1971a, 1972a, 1974a), Dušek (1970a), Eiseman (2018a), van Frankenhuyzen, Houtman & Kabos (1982a), Hering (1920a, 1924a, 1932g, 1936b, 1957a, 1960a, 1967a), Huber (1969a). Huckett (1971a), Kabos (1975a), de Meijere (1939a), Maček (1999a), Michelsen (1980a), Nowakowski (1954a), Ostrauskas, Pakalniškis & Taluntytė (2003a), Pospíšil (1962a), Robbins (1991a), Séguy (1950a), Skala (1936a), Skala & Zavřel (1945a), Skuhravy ao (1967a), Sønderup (1949a), Starý (1930a), Suwa (1970a, 1974a), Teschner (1999a), Ureche (2010a), Utech (1962a), Zoerner (1969a, 1970a).

mod 1.vii.2019